خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۷۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو چه دانی که ما چه مرغانیمهر نفس زیر لب چه می خوانیم
۲
چون به دست آورد کسی ما راما گهی گنج گاه ویرانیم
۳
چرخ از بهر ماست در گردشزان سبب همچو چرخ گردانیم
۴
کی بمانیم اندر این خانهچون در این خانه جمله مهمانیم
صفحهٔ ۱ از ۲