خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۷۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند قبا بر قد دل دوختمچند چراغ خرد افروختم
۲
پیر فلک را که قراریش نیستگردش بس بوالعجب آموختم
۳
گنج کرم آمد مهمان منوام فقیران ز کرم توختم
۴
حاصل از این سه سخنم بیش نیستسوختم و سوختم و سوختم
صفحهٔ ۱ از ۲