خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۷۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل صافی دم ثابت قدمجئت لکی تنذر خیر الامم
۲
سر ننهی جز به اشارات دلبر ورق عشق ازل چون قلم
۳
از طرب باد تو و داد تورقص کنانیم چو شقه علم
۴
رقص کنان خواجه کجا می رویسوی گشایشگه عرصه عدم
صفحهٔ ۱ از ۵