خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۷۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آمد سرمست سحر دلبرمبیخود و بنشست به مجلس برم
۲
گرم شد و عربده آغاز کردگفت که تو نقشی و من آزرم
۳
تو به دو پر می پری و من به صدتو ز دو کس من ز دو صد خوشترم
۴
گرچه فروتر بنشستم ز لطفمن ز حریفان به دو سر برترم
صفحهٔ ۱ از ۴