خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۷۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای یار من، ای یار من، ای یار بی‌زنهار منای دلبر و دلدار من، ای محرم و غمخوار من
۲
ای در زمین ما را قمر، ای نیم‌شب ما را سحرای در خطر ما را سپر، ای ابر شکّربار من
۳
خوش می‌روی در جان من، خوش می‌کنی درمان منای دین و ای ایمان من، ای بحر گوهردار من
۴
ای شب‌روان را مشعله، ای بی‌دلان را سلسلهای قبلهٔ هر قافله، ای قافله سالار من
صفحهٔ ۱ از ۳