خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۸۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چندان بگردم گرد دل کز گردش بسیار مننی تن کشاند بار من نی جان کند پیکار من
۲
چندان طواف کان کنم چندان مصاف جان کنمتا بگسلد یک بارگی هم پود من هم تار من
۳
گر تو لجوجی سخت‌سر من هم لجوجم ای پسرسر می‌نهد هر شیر نر در صبر پاافشار من
۴
تن چون نگردد گرد جان با مشعل چون آسمانای نقطه خوبی و کش در جان چون پرگار من
صفحهٔ ۱ از ۴