خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۸۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای نور افلاک و زمین چشم و چراغ غیب بینای تو چنین و صد چنین مخدوم جانم شمس دین
۲
تا غمزه‌ات خون ریز شد وان زلف عنبربیز شدجان بنده تبریز شد مخدوم جانم شمس دین
۳
خورشید جان همچون شفق در مکتب تو نوسبقای بنده‌ات خاصان حق مخدوم جانم شمس دین
۴
ای بحر اقبال و شرف صد ماه و شاهت در کنفبرداشتم پیش تو کف مخدوم جانم شمس دین
صفحهٔ ۱ از ۲