خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۸۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کو خر من کو خر من پار بمرد آن خر منشکر خدا را که خرم برد صداع از سر من
۲
گاو اگر نیز رود تا برود غم نخورمنیست ز گاو و شکمش بوی خوش عنبر من
۳
گاو و خری گر برود باد ابد در دو جهاندلبر من دلبر من دلبر من دلبر من
۴
حلقه به گوش است خرم گوش خر و حلقه زرحیف نگر حیف نگر وازر من وازر من
صفحهٔ ۱ از ۲