خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۸۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش چه خورده‌ای دلا؟ راست بگو نهان مکنچون خَمُشان بی‌گنه، روی بر آسمان مکن
۲
بادهٔ خاص خورده‌ای، نُقل خلاص خورده‌ایبوی شراب می‌زند، خربزه در دهان مکن
۳
روزِ اَلَسْت، جان تو، خورد میی ز خوان توخواجهٔ لامکان تویی، بندگی مکان مکن
۴
دوش شراب ریختی، وز بر ما گریختیبار دگر گرفتمت، بار دگر چنان مکن
صفحهٔ ۱ از ۴