خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۸۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش چه خورده‌ای دلا راست بگو نهان مکنهمچو کسان بی‌گنه روی به آسمان مکن
۲
رو ترش و گران کنی تا سر خود نهان کنیبار دگر گرفتمت بار دگر همان مکن
۳
باده خاص خورده‌ای جام خلاص خورده‌ایبوی شراب می زند لخلخه در دهان مکن
۴
چون سر عشق نیستت عقل مبر ز عاشقانچشم خمار کم گشا روی به ارغوان مکن
صفحهٔ ۱ از ۳