خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۸۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی جا شو در وحدت در عین فنا جا کنهر سر که دوی دارد در گردن ترسا کن
۲
اندر قفس هستی این طوطی قدسی رازان پیش که برپرد شکرانه شکرخا کن
۳
چون مست ازل گشتی شمشیر ابد بستانهندوبک هستی را ترکانه تو یغما کن
۴
دردی وجودت را صافی کن و پالودهوان شیشه معنی را پرصافی صهبا کن
صفحهٔ ۱ از ۵