خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۸۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در این دم همدمی آمد خمش کنکه او ناگفته می داند خمش کن
۲
ز جام باده خاموش گویاتو را بی‌خویش بنشاند خمش کن
۳
مزن تشنیع بر سلطان عشقشکه او کس را نرنجاند خمش کن
۴
اگر در آینه دم را بگیریتو را از گفت برهاند خمش کن
صفحهٔ ۱ از ۳