خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۹۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من ز گوش او بدزدم حلقه دیگر نهانتا نداند چشم دشمن ور بداند گو بدان
۲
بر رخم خطی نبشت و من نهان می داشتمزین سپس پنهان ندارم هر کی خواند گو بخوان
۳
طوق زر عشق او هم لایق این گردن استبشکند از طوق عشقش گردن گردن کشان
۴
کوس محمودی همه بر اشتر محمود بادبار دل هم دل کشد محرم کجا باشد زبان
صفحهٔ ۱ از ۲