خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۹۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل من در هوایت همچو آب و ماهیانماهی جانم بمیرد گر بگردی یک زمان
۲
ماهیان را صبر نبود یک زمان بیرون آبعاشقان را صبر نبود در فراق دلستان
۳
جان ماهی آب باشد صبر بی‌جان چون بودچونک بی‌جان صبر نبود چون بود بی‌جان جان
۴
هر دو عالم بی‌جمالت مر مرا زندان بودآب حیوان در فراقت گر خورم دارد زیان
صفحهٔ ۱ از ۳