خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۰۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا تو شهد منه در دهان رنجورانحدیث چشم مگو با جماعت کوران
۲
اگر چه از رگ گردن به بنده نزدیک استخدای دور بود از بر خدادوران
۳
درون خویش بپرداز تا برون آیندز پرده‌ها به تجلی چو ماه مستوران
۴
اگر چه گم شوی از خویش و از جهان این جابرون خویش و جهان گشته‌ای ز مشهوران
صفحهٔ ۱ از ۳