خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۱۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی من خیزد بی‌گفت منآرد آن باده وافر ثمن
۲
حاجت نبود که بگویم بیاربشنود آواز دلم بی‌دهن
۳
هست تقاضاگر او لطف اوو آن کرم بی‌حد و خلق حسن
۴
ماه برآید تو مگویش برآبر تو زند نور مگویش بزن
صفحهٔ ۱ از ۲