خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۱۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مست رسید آن بت بی‌باک مندردکش و دلخوش و چالاک من
۲
گفت به من بنگر و دلشاد شوهیچ به خود منگر غمناک من
۳
ز آب و گل این دیده تو پرگل استپاک کنش در نظر پاک من
۴
دست بزد خرقه من چاک کردگفت مزن بخیه بر این چاک من
صفحهٔ ۱ از ۲