خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۱۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان منی، جان منی، جان منآن منی، آن منی، آن من
۲
شاه منی، لایق سودای منقند منی، لایق دندان من
۳
نور منی، باش در این چشمِ منچشم من و چشمهٔ حیوان من
۴
گل چو تو را دید، به سوسن بگفت«سرو من آمد به گلستان من»
صفحهٔ ۱ از ۲