خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۱۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون بجهد خنده ز من خنده نهان دارم از اوروی ترش سازم از او بانگ و فغان آرم از او
۲
با ترشان لاغ کنی خنده زنی جنگ شودخنده نهان کردم من اشک همی‌بارم از او
۳
شهر بزرگ است تنم غم طرفی من طرفییک طرفی آبم از او یک طرفی نارم از او
۴
با ترشانش ترشم با شکرانش شکرمروی من او پشت من او پشت طرب خارم از او
صفحهٔ ۱ از ۵