خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۱۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روشنی خانه تویی خانه بمگذار و مروعشرت چون شکر ما را تو نگهدار و مرو
۲
عشوه دهد دشمن من عشوه او را مشنوجان و دلم را به غم و غصه بمسپار و مرو
۳
دشمن ما را و تو را بهر خدا شاد مکنحیله دشمن مشنو دوست میازار و مرو
۴
هیچ حسود از پی کس نیک نگوید صنماآنج سزد از کرم دوست به پیش آر و مرو
صفحهٔ ۱ از ۲