خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۱۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر شش جهتم ای جان منقوش جمال تودر آینه درتابی چون یافت صقال تو
۲
آیینه تو را بیند اندازه عرض خوددر آینه کی گنجد اشکال کمال تو
۳
خورشید ز خورشیدت پرسید کی‌ات بینم؟گفتا که شوم طالع در وقتِ زوال تو
۴
رهوار نتانی شد این سوی که چون ناقهبسته‌ست تو را زانو ای عقل عقال تو
صفحهٔ ۱ از ۵