خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۲۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جسم و جان با خود نخواهم خانه خمار کولایق این کفر نادر در جهان زنار کو
۲
هر زمان چون مست گردد از نسیم خمر جانتا در خمخانه می‌تازد ولیکن بار کو
۳
سوی بی‌گوشی سماع چنگ می‌آید ولیکچنگ جانان است آن را چوب یا اوتار کو
۴
چونک او بی‌تن شود پس خلعت جان آورندکاندر او دستان حایک یا که پود و تار کو
صفحهٔ ۱ از ۳