خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۲۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشقی بر من پریشانت کنم نیکو شنوکم عمارت کن که ویرانت کنم نیکو شنو
۲
گر دو صد خانه کنی زنبوروار و مورواربی‌کس و بی‌خان و بی‌مانت کنم نیکو شنو
۳
تو بر آنک خلق مست تو شوند از مرد و زنمن بر آنک مست و حیرانت کنم نیکو شنو
۴
چون خلیلی هیچ از آتش مترس ایمن برومن ز آتش صد گلستانت کنم نیکو شنو
صفحهٔ ۱ از ۴