خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۲۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سراندازان همیآیی ز راه سینه در دیدهفسونگرم میخوانی حکایتهای شوریده
۲
به دم در چرخ میآری فلکها را و گردون راچه باشد پیش افسونت یکی ادراک پوسیده
۳
گناه هر دو عالم را به یک توبه فروشوییچرایی زلت ما را تو در انگشت پیچیده
۴
تو را هر گوشه ایوبی به هر اطراف یعقوبیشکسته عشق درهاشان قماش از خانه دزدیده
صفحهٔ ۱ از ۳