خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۳۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر روز پری زادی از سوی سراپردهما را و حریفان را در چرخ درآورده
۲
صوفی ز هوای او پشمینه شکافیدهعالم ز بلای او دستار کشان کرده
۳
سالوس نتان کردن مستور نتان بودناز دست چنین رندی سغراق رضا خورده
۴
دی رفت سوی گوری در مرده زد او شوریمعذورم آخر من کمتر نیم از مرده
صفحهٔ ۱ از ۳