خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۳۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کی باشد من با تو باده به گرو خوردهتو برده و من مانده من خرقه گرو کرده
۲
در می شده من غرقه چون ساغر و چون کوزهبا یار درافتاده بی‌حاجب و بی‌پرده
۳
صد نوش تو نوشیده تشریف تو پوشیدهصد جوش بجوشیده این عالم افسرده
۴
از نور تو روشن دل چون ماه ز نور خوروز بوی گلت خوشدل چون روغن پرورده
صفحهٔ ۱ از ۳