خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۳۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سوی اطفال بیامد به کرم مادر روزهمهل ای طفل به سستی طرف چادر روزه
۲
بنگر روی ظریفش بخور آن شیر لطیفشبه همان کوی وطن کن بنشین بر در روزه
۳
بنگر دست رضا را که بهاری است خدا رابنگر جنت جان را شده پر عبهر روزه
۴
هله ای غنچه نازان چه ضعیفی و چه یازانچو رسن باز بهاری بجه از چنبر روزه
صفحهٔ ۱ از ۲