خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۳۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صنما از آنچ خوردی بهل اندکی به ما دهغم تو به توی ما را تو به جرعه‌ای صفا ده
۲
که غم تو خورد ما را چه خراب کرد ما رابه شراب شادی افزا غم و غصه را سزا ده
۳
ز شراب آسمانی که خدا دهد نهانیبنهان ز دست خصمان تو به دست آشنا ده
۴
بنشان تو جنگ‌ها را بنواز چنگ‌ها راز عراق و از سپاهان تو به چنگ ما نوا ده
صفحهٔ ۱ از ۲