خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۳۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برجه ز خواب و بنگر صبحی دگر دمیدهجویان و پای کوبان از آسمان رسیده
۲
ای جان چرا نشستی وقت می است و مستیآخر در این کشاکش کس نیست پاکشیده
۳
بهر رضای مستی برجه بکوب دستیدستی قدح پرستی پرراوق گزیده
۴
ما را مبین چو مستان هر چه خورم می است آنافیون شود مرا نان مخموری دو دیده
صفحهٔ ۱ از ۳