خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۴۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون در‌شو‌ی در باغ دل مانند گل خوش‌بو شویچون بر‌پر‌ی سوی فلک همچون ملک مه‌رو شوی
۲
گر همچو روغن سوزدت خود روشنی گردی همهسرخیل عشرت‌ها شوی گرچه ز غم چون مو شوی
۳
هم مُلک و هم سلطان شوی هم خلد و هم رضوان شویهم کفر و هم ایمان شوی هم شیر و هم آهو شوی
۴
از جای در بی‌جا روی وز خویشتن تنها رویبی‌مرکب و بی‌پا روی چون آب اندر جو شوی
صفحهٔ ۱ از ۴