خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۴۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون دل من جست ز تن بازنگشتی چه شدیبی‌دل من بی‌دل من راست شدی هر چه بدی
۲
گر کژ و گر راست شدی ور کم ور کاست شدیفارغ و آزاد بدی خواجه ز هر نیک و بدی
۳
هیچ فضولی نبدی هیچ ملولی نبدیدانش و گولی نبدی طبل تحیات زدی
۴
خواجه چه گیری گروم تو نروی من برومکهنه نه‌ام خواجه نوم در مدد اندر مددی
صفحهٔ ۱ از ۲