خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۴۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طوطی و طوطی بچهای قند به صد ناز خوریاز شکرستان ازل آمدهای بازپری
۲
قند تو فرخنده بود خاصه که در خنده بودبزم ز آغاز نهم چون تو به آغاز دری
۳
ای طربستان ابد ای شکرستان احدهم طرب اندر طربی هم شکر اندر شکری
۴
یوسف اندر تتقی یا اسدی بر افقییا قمر اندر قمر اندر قمر اندر قمری
صفحهٔ ۱ از ۴