خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۴۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر طربی که در جهان گشت ندیم کهتریمی‌برمد از او دلم چون دل تو ز مقذری
۲
هر هنری و هر رهی کان برسد به ابلهینیست به پیش همتم زو طربی و مفخری
۳
گر شکر است عسکری چون برسد به هر دهنزو نخورد شکرلبی فر ندهد به مخبری
۴
گر قمر است و گر فلک ور صنمی است بانمککان همه است مشترک می‌نبود ورا فری
صفحهٔ ۱ از ۱۲