خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۴۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آب تو ده گسسته را در دو جهان سقا تویبار تو ده شکسته را بارگه وفا توی
۲
برج نشاط رخنه شد لشکر دل برهنه شدمیمنه را کله توی میسره را قبا توی
۳
می زده مییم ما کوفته دییم ماچشم نهاده‌ایم ما در تو که توتیا توی
۴
روی متاب از وفا خاک مریز بر صفاآب حیاتی و حیا پشت دل و بقا توی
صفحهٔ ۱ از ۳