خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۴۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خواجه اگر تو همچو ما بیخود و شوخ و مستییطوق قمر شکستیی فوق فلک نشستیی
۲
کی دم کس شنیدیی یا غم کس کشیدیییا زر و سیم چیدیی گر تو فناپرستیی
۳
برجهیی به نیم شب با شه غیب خوش لقبساغر باده طرب بر سر غم شکستیی
۴
ای تو مدد حیات را از جهت زکات راطره دلربات را بر دل من ببستیی
صفحهٔ ۱ از ۳