خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۴۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یاور من توی بکن بهر خدای یاریینیست تو را ضعیف‌تر از دل من شکاریی
۲
نای برای من کند در شب و روز ناله‌ایچنگ برای من کند با غم و سوز زاریی
۳
کی بفشاردی مرا دست غمی و غصه‌ایگر تو مرا به عاطفت در بر خود فشاریی
۴
دیده همچو ابر من اشک روان نباردیگر تو ز ابر مرحمت بر سر من بباریی
صفحهٔ ۱ از ۳