خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۴۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای زده مطرب غمت در دل ما ترانهایدر سر و در دماغ جان جسته ز تو فسانهای
۲
چونک خیال خوش دمت از سوی غیب دردمدز آتش عشق برجهد تا به فلک زبانهای
۳
زهره عشق چون بزد پنجه خود در آب و گلقامت ما چو چنگ شد سینه ما چغانهای
۴
آهوی لنگ چون جهد از کف شیر شرزهایچون برهد ز باز جان قالب چون سمانهای
صفحهٔ ۱ از ۴