خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۴۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی جان فزای من بهر خدا ز کوثریدر سر مست من فکن جام شراب احمری
۲
بحر کرم توی مرا از کف خود بده نواباغ ارم توی مها بر بر من بزن بری
۳
ای به زمین ز آسمان آمده چون فرشته‌ایوی ز خطاب اشربوا مغز مرا پیمبری
۴
بزم درآ و می بده رسم بهار نو بنهای رخ تو چو گلشنی وی قد تو صنوبری
صفحهٔ ۱ از ۳