خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۵۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به باغ و چشمه حیوان چرا این چشم نگشاییچرا بیگانهای از ما چو تو در اصل از مایی
۲
تو طوطی زادهای جانم مکن ناز و مرنجانمز اصل آوردهای دانم تو قانون شکرخایی
۳
بیا در خانه خویش آ مترس از عکس خود پیش آبهل طبع کژاندیشی که او یاوهست و هرجایی
۴
بیا ای شاه یغمایی مرو هر جا که ما راییاگر بر دیگران تلخی به نزد ما چو حلوایی
صفحهٔ ۱ از ۳