خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۵۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم همچون قلم آمد در انگشتان دلداریکه امشب می‌نویسد زی نویسد باز فردا ری
۲
قلم را هم تراشد او رقاع و نسخ و غیر آنقلم گوید که تسلیمم تو دانی من کیم باری
۳
گهی رویش سیه دارد گهی در موی خود مالدگه او را سرنگون دارد گهی سازد بدو کاری
۴
به یک رقعه جهانی را قلم بکشد کند بی‌سربه یک رقعه قرانی را رهاند از بلا آری
صفحهٔ ۱ از ۳