خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۵۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو سرمست منی ای جان ز درد سر چه غم داریچو آهوی منی ای جان ز شیر نر چه غم داری
۲
چو مه روی تو من باشم ز سال و مه چه اندیشیچو شور و شوق من هستت ز شور و شر چه غم داری
۳
چو کان نیشکر گشتی ترش رو از چه می‌باشیبراق عشق رامت شد ز مرگ خر چه غم داری
۴
چو من با تو چنین گرمم چه آه سرد می‌آریچو بر بام فلک رفتی ز خشک و تر چه غم داری
صفحهٔ ۱ از ۳