خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۶۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای باغ همی‌دانی کز باد کی رقصانیآبستن میوه ستی سرمست گلستانی
۲
این روح چرا داری گر ز آنک تو این جسمیوین نقش چرا بندی گر ز آنک همه جانی
۳
جان پیشکشت چه بود خرما به سوی بصرهوز گوهر چون گویم چون غیرت عمانی
۴
عقلا ز قیاس خود زین رو تو زنخ می‌زنزان رو تو کجا دانی چون مست زنخدانی
صفحهٔ ۱ از ۳