خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۶۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چرا ز اندیشه‌ای بیچاره گشتی؟فرورفتی به خود غمخواره گشتی؟
۲
تو را من پاره پاره جمع کردمچرا از وسوسه صدپاره گشتی؟
۳
ز دارالملک عشقم رخت بردیدر این غربت چنین آواره گشتی
۴
زمین را بهر تو گهواره کردمفسرده تخته گهواره گشتی
صفحهٔ ۱ از ۳