خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۷۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خدایی که مفرح بخش رنجوران تویدر میان لطف و رحمت همچو جان پنهان توی
۲
خسته کردی بندگان را تا تو را زاری کنندچون خریدار نفیر و لابه و افغان توی
۳
جمله درمان خواه و آن درمانشان خواهان توستآنک درد و دارو از وی خاست بی‌شک آن توی
۴
دردهایی کآدمی را بر در خلقان بردآن حجاب از اول است و آخر و پایان توی
صفحهٔ ۱ از ۶