خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۷۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این چه چتر است این که بر ملک ابد برداشتییادآوردی جهان را ز آنک در سر داشتی
۲
زلف کفر و روی ایمان را چرا درساختیز آنک قصد مؤمن و ترسا و کافر داشتی
۳
جان همی‌تابید از نور جلالت موج موجز آنک تو در بحر جان دریا و گوهر داشتی
۴
پیش حیرتگاه عشقت جمله شیران در طلببس که لرزیدند و افتادند و تو برداشتی
صفحهٔ ۱ از ۳