خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۷۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ملامت گر تو عاشق را سبک پنداشتیتا به پیش عاشقان بند و فسون برداشتی
۲
گه مثال و رمز گویی گه صریح و آشکارتخم را اندر زمین ریگ ما چون کاشتی
۳
ای زمین ریگ شرمت نیست از انبار تخمفارغی چون تخم‌ها را تو عدم انگاشتی
۴
ای زمین تخم گیر آخر توی هم اصل تخمکز نتیجه خویش شاخ سنبلی افراشتی
صفحهٔ ۱ از ۲