خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۷۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای تو جان صد گلستان از سمن پنهان شدیای تو جان جان جانم چون ز من پنهان شدی
۲
چون فلک از توست روشن پس تو را محجوب چیستچونک تن از توست زنده چون ز تن پنهان شدی
۳
از کمال غیرت حق وز جمال حسن خویشای شه مردان چنین از مرد و زن پنهان شدی
۴
ای تو شمع نه فلک کز نه فلک بگذشته‌ایتا چه سر است اینک تو اندر لگن پنهان شدی
صفحهٔ ۱ از ۳