خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۸۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مثل ذره روزن همگان گشته هواییکه تو خورشیدشمایل به سر بام برآیی
۲
همه ذرات پریشان ز تو کالیوه و شادانهمه دستک زن و گویان که تو در خانه مایی
۳
همه در نور نهفته همه در لطف تو خفتهغلط انداز بگفته که خدایا تو کجایی
۴
همه همخوابه رحمت همه پرورده نعمتهمه شه زاده دولت شده در لبس گدایی
صفحهٔ ۱ از ۲