خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۸۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همه چون ذره روزن ز غمت گشته هواییهمه دردی کش و شادان که تو در خانه مایی
۲
همه ذرات پریشان همه کالیوه و شادانهمه دستک زن و گویان که تو خورشیدلقایی
۳
همه در بخت شکفته همه با لطف تو خفتههمه در وصل بگفته که خدایا تو کجایی
۴
همه همخوابه رحمت همه پرورده نعمتهمه شه زاده دولت شده در دلق گدایی
صفحهٔ ۱ از ۲