خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۸۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو مرا ز عشق کهنه صنما به یاد دادیدل همچو آتشم را به هزار باد دادی
۲
چو ز هجر تو به نالم ز خدا جواب آیدکه چو یوسفی خریدی به چه در مزاد دادی
۳
دو جهان اگر درآید به دلم حقیر باشددل خسته را ز عشقت چه عجب گشاد دادی
۴
تو اگر ز خار گفتی دو هزار گل شکفتیتو اگر چه تلخ گفتی همگی مراد دادی
صفحهٔ ۱ از ۲